Plandeki rusztowaniowe są zazwyczaj dostępne w praktycznych formatach prostokątnych, takich jak 2x3 m, 3x4 m, 6x8 m, oraz w postaci większych rolek, co pozwala na osłonięcie pojedynczego pola rusztowania lub całej elewacji. Metalowe oczka są zwykle rozmieszczone co 50 cm – 1 m wzdłuż wzmocnionej krawędzi. Taki regularny rozstaw umożliwia solidne przymocowanie plandeki do konstrukcji rusztowania oraz estetyczne łączenie sąsiednich arkuszy na zakładkę.

Tak. Plandeki te wykonane są z tkanego polietylenu z powłoką laminowaną, co zapewnia im pełną wodoodporność; są również zabezpieczone przed promieniowaniem UV, dzięki czemu nie kruszeją pod wpływem światła słonecznego. Warianty o większej gramaturze (często w zakresie 100–200 g/m²) lepiej znoszą silny wiatr i ścieranie podczas długotrwałych prac. W przypadku miejsc narażonych na trudne warunki warto wybrać cięższą, wzmocnioną plandekę i sprawdzić, czy wymagana jest wersja trudnopalna.

Należy przewlec gumy mocujące, liny lub opaski zaciskowe przez oczka i przymocować je do rur rusztowania, postępując wzdłuż całej krawędzi. Plandekę trzeba naciągnąć, a sąsiednie arkusze łączyć na zakładkę o szerokości co najmniej odpowiadającej rozstawowi oczek, aby zapobiec przedostawaniu się wiatru i deszczu do wnętrza. Ponieważ osłonięte rusztowanie stawia duży opór wiatrowi, przed pełnym zabudowaniem konstrukcji należy upewnić się, że jest ona solidnie zakotwiona do budynku i przystosowana do przenoszenia dodatkowych obciążeń.

Dobrej jakości plandeki rusztowaniowe wyróżniają się wzmocnioną krawędzią (zaginaną, zgrzewaną lub wykończoną linką) oraz nierdzewnymi oczkami metalowymi, które równomiernie rozkładają obciążenie i zapobiegają wyrwaniu punktów mocowania. Dzięki takiemu wzmocnieniu plandekę można zdjąć, złożyć i wykorzystać ponownie przy kolejnych zleceniach. W przypadku szczególnie wymagających prac warto wybrać wersję wzmocnioną lub z podwójnym obszyciem i każdorazowo sprawdzać stan oczek przed ponownym zawieszeniem.